Na de wereldreis met de buurtbus door de sneeuw, heeft zich deze week het volgende ongemak aangediend: tien dagen lang rijden er geen treinen tussen Amsterdam en Enkhuizen. Dus ook niet tussen Zaandam Kogerveld en Purmerend, die ik moet hebben om op mijn werk te komen. Maar, stelt de NS ons al wekenlang via allerlei aankondigingen gerust; er worden bussen ingezet als vervangend vervoer. Mogelijk ‘kan de reis een kwartiertje langer duren’. Nou, dat klinkt acceptabel.
De NS reisapp vermeldt inderdaad tijdig dat er in die tien dagen alleen bussen rijden op dit traject. Hij stopt niet in Purmerend Weidevenne, dus ik zou zonder tussenstop aan kunnen komen. Positief gestemd raadpleeg ik nog een keer de app om te lezen bij welke halte hij dan precies vertrekt. ‘Voorplein station, Veldbloemenweg’ staat er. Ik denk na. Wat is de voor- en achterkant van een station? Ik weet van mezelf dat ik te moeilijk denk dus sla deel 1 van de info even over. Er is maar één plein bij Kogerveld, maar die halte is niet aan de Veldbloemenweg maar aan de zijkant: de Heijermansstraat. Ik besluit op mijn eerste werkdag die week op tijd van huis te vertrekken zodat ik hopelijk vanzelf zie waar de halte is.
Die dinsdag begint mijn werkdag om 08.00 uur en voor de zekerheid vertrek ik even na zevenen van huis. Dan is er tijd om te zoeken als dat nodig is en heb ik wat speling als er iets mis zou gaan. De planner zegt dat de bus om 07.33 uur vertrekt. Als ik om 07.15 aankom zie ik al een groepje mensen staan aan de rand van de parkeerplaats. Daar is een tijdelijke in-/uitcheckpaal geplaatst. Heel duidelijk gelukkig. Er staat een fris windje en het wachten duurt lang. Het groepje mensen wordt ondertussen groter. Ik stuur een appje aan Natas, dat ik klaarsta en het helemaal een beetje spannend vind. We gaan elkaar niet treffen in de bus. Zij heeft een afspraak elders in Noord-Holland dus neemt de auto. Om 07.45 verschijnt er eindelijk een enorme vakantiebus van Bak Reizen uit Alkmaar. Hij manoeuvreert zich moeizaam door de geparkeerde auto’s waarna de deuren openzwaaien als hij stilstaat.
‘Er zijn nog twee plekken!’ roept de buschauffeur terwijl iedereen zwijgend instapt en doorloopt naar achteren. Ik zie inderdaad geen zitplaatsen meer maar loop met de kudde mee. Als het hele gangpad volstaat wordt aangekondigd dat er niet gestaan mag worden en we de bus moeten verlaten. ‘de volgende is onderweg’ is de mededeling. De bedenker van dit alternatieve vervoer heeft blijkbaar niet bedacht dat er in een trein veel meer mensen passen dan in een bus. Gelaten stappen we uit.
Na tien minuten verschijnt inderdaad de volgende touringcar. De deuren zwaaien weer open en dit keer stappen er ook flink wat mensen uit. Gelukkig, dit geeft zitruimte. Ik stap in en ga snel zitten op de eerste vrije stoel die ik zie. Vrijwel direct wordt ik op mijn schouder getikt door een mevrouw. In gebrekkig Nederlands vraagt ze me ‘gaan we naar Zaandam?’ Ik antwoord dat ik dat niet hoop en loopt struikelend naar de chauffeur om het te vragen. Hij bevestigd dat hij inderdaad naar Zaandam station rijdt en vraagt of ik net wakker ben. Bij het uitstappen zeg ik hem vriendelijk dat ik al een tijdje op ben maar er niet op de bussen staat wat de bestemming is. Het is even schakelen allemaal. Bij een reguliere bus heb je aan twee straatkanten een halte. Bij dit speciale vervoer is er slechts één halte voor beide richtingen. Ik schoof weer tussen de andere enigszins ontredderde reizigers.
Na nóg een exemplaar richting Zaandam verscheen er eindelijk om 08.10 uur een touringcar met Oostenrijk op weerszijden. Op de vraag of de chauffeur naar Purmerend zou gaan, moest hij even nadenken maar werd gelukkig bevestigend geantwoord. Direct achter hem plofte ik neer en appte naar kantoor dat ik wat later zou zijn. Waarom ging hij nou niet rijden, iedereen zat er toch in inmiddels? Ik zag dat hij zijn routeplanner instelde. Niet alleen het materieel was ingevlogen, ook de bestuurders blijkbaar. Gelukkig had hij de vaart erin maar sorteerde op de rotonde voor richting Zaandam centrum. Gefronst fluisterde ik tegen mijn buurvrouw ‘gaat dit goed?’ ze schudde nee. Op het laatste moment corrigeerde hij en stuurde dwars over drie banen de goede kant op. Ik merkte dat ik me onbewust een beetje schrap zette. Was ik nou maar achterin gaan zitten, dan had ik dit allemaal niet meegekregen.
Voordeel was dat we nu als de brandweer over de snelweg gingen. En ik hoefde me niet druk te maken over waar de halte in Purmerend zou zijn. Dat is daar waar ik uit zou stappen. Maar zover was het nog niet. In Purmerend zijn twee bruggen in onderhoud waardoor er omleidingen zijn in het centrum. Toen de chauffeur de eindbestemming had gevonden, strandde hij op de beweegbare driehoek van de bussluis. Onze Oostenrijk-bus was natuurlijk niet van Connexxion, dus dat ding bleef omhoog. Het lange wachten en zuchten van meneer hielp niet. In zijn achteruit was de enige optie om ons af te kunnen zetten op de parkeerplaats. Om 08.30 was ik er eindelijk, eigenlijk nog maar een halfuur te laat. Maar wel al anderhalf uur onderweg.
Aan het eind van de dag te verloren werktijd gelijk maar even ingehaald. Voordeel daarvan was ook dat het toen alweer wat rustiger was bij de tijdelijke halte in Purmerend. ‘Mag ik u wat vragen?’ klampte een oudere dame me aan. ‘Is dit de tijdelijke halte van de NS? Ja, wij hebben een taxibusje besteld hoor, want we moeten naar Purmerend Weidevenne. Vanmorgen zaten we in een andere bus maar die stopte daar niet. We hebben ook nog zwartgereden’. Ik moest erom lachen en zei geruststellend: ‘maar dat was vast per ongeluk?’ ‘Ja, van de weeromstuit!’ Wat is dit toch een prachtige ouderwetse benaming voor chaos. We maakten nog een praatje en ik werd uitgebreid gedag gezegd. Een nieuwe reiziger die aansloot vroeg aan iemand of hier de bus naar Zaandam ging. ‘Ja, pas op hoor, ik stond gister ineens in Hoogkarspel’ merkte iemand anders op. Ik trof ondertussen nog een oud-collega die nu richting Hoorn moest. Dus die was ik nooit tegengekomen als de trein had gereden. Ook vandaag schepte het ongemak weer een soort saamhorigheid en gedeelde smart. Volgende week rijdt de trein weer, morgen met de auto.