Kort voor kerstmis was ik met een collega bij de Hema. Ik zocht een bakvorm, zij wilde nog wat nagellak halen voor de feestdagen. Omdat de lunchtijd kort is, scheidden onze wegen bij binnenkomst en troffen we elkaar weer bij de kassa. ‘Ze zijn 1+1 gratis joh, haal ook nog wat!’ riep ze vrolijk. Toen ik vertelde dat ik er al een kast vol van heb, keek ze me vragend aan. ‘Maar ik zie jou…
Ondanks dat het in mijn ogen nog steeds een jonge vent is, heb ik al jarenlang dezelfde tandarts. Op zich een hele kunst dat je met je tandarts kunt kletsen over sport en prestaties. Mijn vader en hij konden dat. Bij mij komt het nooit verder dan de uitwisseling van gegevens van de röntgenfoto’s, kronen en drievlak vullingen. Ik snapte het toen mijn moeder zei dat ze nog zo’n leuk boekje had voor onze tandarts;…
‘Lopen we weer het autistische rondje?’ vraagt collega Suus tegen lunchtijd. Het liefst maken we elke dag een wandelingetje, mits het tenminste niet stortregent of hagelt. Dit is nog een hele toer, aangezien we op verschillende dagen werken en het regelmatig noodweer is. Vooral tussen twaalf en één uur. De ene keer in de week dat het gemiddeld lukt is heerlijk. Zij loopt het autistische rondje al jaren met haar andere collega/vriendin. Het voelde een…
Bij ons thuis werden twee kranten gelezen. In onze familie moest veel leeshonger gestild worden. In mijn herinnering lagen er dan ook altijd kranten op tafel. Uit mijn kindertijd herinner ik me ‘De Typhoon’, dat was het huidige Noordhollands Dagblad. Ook hadden we ‘De Waarheid’. De Waarheid verscheen voor het eerst in 1940, tijdens de Duitse bezetting, als één van de belangrijkste illegale kranten in het verzet. Voor een kind is een krant oersaai. Naast…