Ik poets voor de zoveelste keer de vlekken van mijn leesbril. Behoedzaam, niet te hard. Want de pootjes zijn al een beetje wijd geworden. Maar zacht wrijven schiet niet op, want dan gaan de vlekken er niet af. Ik zoek naar een passende middenweg want onze opticien is dicht. Dus als er iets gebeurt met mijn bril, ben ik hopeloos de Sjaak. Er mag geen pootje verbuigen. Of erger; afbreken. Behoedzaam wrijven dus. Toen ik…
Ouwe taaie Mijn nicht stuurt een appje; of ik nog weet hoe ‘Ouwe taaie’ ging. Ouwe taaie is een liedje dat onze opa vroeger voor ons zong. Ik graaf in mijn gedachten. Opa is 18 jaar geleden overleden, ik was toen 30. De tijd dat ik op zijn schoot zat, gaat nog verder terug. Hoe een simpele vraag je ineens bezig kan houden. Alle kleinkinderen van mijn opa Ed hebben, zittend op zijn schoot, het…
Ons huis is weer lekker fris, maar ik ben ontzettend in de war. Bij vlagen voel ik me een hele Piet maar elke dag kijkt een van mijn huisgenoten me wel een keer verschrikt aan omdat ik dramatisch volschiet op een suf moment. Als ik dat bloedmooie nummer van Danny Vera hoor bijvoorbeeld. Wanneer ik een lief appje krijg of weer een kaart. Of wanneer ik voor de zoveelste keer mijn afscheidsspeech doorneem en scan…
Door de enorme hectiek van de afgelopen dagen, is ons huishouden er een beetje bij ingeschoten. Ineens was ik heel goed in prioriteiten stellen. Het huishouden was met stip gezakt naar nul. Nu ik mopper over onze zwijnenstal, vind mijn lief dat ik niet zo moet overdrijven. Aanvullende woorden zijn onnodig, want ik ken het motto; ‘Ons huis is geen toonzaal, maar een gebruiksvoorwerp. Er moet in geleefd worden!’ Nou, dat hebben we gedaan. Maar…