Opstaan in de donkere wintertijd blijft een kwelling. Na de eerste snooze om 06.10 uur, kom ik er op goede werkdagen om 06.18 uur uit. Als het die avond ervoor weer té gezellig was, snooze ik een keer extra zodat het echt rennen is tegen half zeven. Lang leve het snoozen. Laat ik nou denken dat het alleen in ons huis verheven is tot werkwoord, maar ik lees op internet dat dit landelijk al lang…
Mijn halfjaarlijkse tandartscontrole staat op de agenda en eraan voorafgaand fatsoeneert de mondhygiëniste de boel zodat ik fatsoenlijk voor de dag kom. Het is fijn dat deze twee expertises onder één dak zitten waardoor ik alleen een kamer hoef op te schuiven. De spanning die ik vroeger had wanneer ik naar de tandarts moest is gelukkig verleden tijd. Het scheelt ook dat, wanneer er iets aan de hand is, je altijd een nieuwe afspraak moet…
In de tuin van mijn bonus-schoonvader was ik verbaasd over het aantal groene afvalbakken die hij overal had staan. Vroeger dacht ik dat dit een ‘Kliko’ heette, pas later wist ik dat dit een merknaam was voor een verrijdbare afvalcontainer. Die dingen bedoel ik dus. Ik begreep waarom het er zoveel waren: de tuin was groot en na een keer snoeien zouden ze vast allemaal vol zitten. Alleen hoe ze er gekomen waren, dat raadsel…
Mijn tante hoorde ik ooit zeggen: ‘Een bad? Het enige dat ik ermee doe is schoonmaken!’ Daar begreep ik niets van. Wij hadden thuis geen bad en ik vond het het summum van badkamergeluk. Als ik een vakantieaccommodatie boekte, keek ik altijd of er een bad was. Zodra we op locatie gearriveerd waren en de boel een beetje op orde was, lag ik erin. Op mijn zij meestal, want anders paste het niet, maar altijd…